Verslag Reunie


JAN EN PIETA HADDEN HET EENS MOETEN ZIEN
EEN GROTE FAMILIE IN EEN BOOT



Jan Broere en Pieta Kouters hebben meer dan driekwart eeuw geleden wel erg hun best gedaan. Ze kregen veertien kinderen. Of het lag aan de vruchtbaarheid of aan de stimulerende bezoeken van mijnheer Pastoor of aan beiden, valt niet meer te achterhalen. Feit is wel dat in die tijd gezinnen met veertien kinderen (of meer) heel gewoon waren. Er waren geen sociale voorzieningen, waaronder kinderbijslag, de man moest alleen de, soms karige, kost verdienen en de toekomstmogelijkheden waren verre van rooskleurig.

Daarom verdienen Jan en Pieta alsnog een groot complimentÖÖ.VEERTIEN KINDEREN!

En die kinderen wilden ook wel eens wat en zochten en vonden een levensgezel (op twee na). De geschiedenis herhaalde zich, want de familie groeide als een olievlek en werd zo groot dat achterneven en -nichten elkaar soms nog nooit hadden ontmoet. Tijd dus om daar wat aan te doen.

We zijn gewend aan het feit dat in Den Haag de meeste initiatieven worden geboren, al of niet voor onze bestwil. Ook deze keer zag het idee in Den Haag het levenslicht en wel bij Hans Broere. Laten we een familie-reŁnie organiseren, zodat alle ooms, tantes, zwagers, schoonbroers en -zussen, achterneven en -nichten - en hoe het allemaal maar mag heten - elkaar eindelijk eens kunnen ontmoeten. En zo is het gekomen.

Met de nodige daadkracht wist Hans zijn goede idee te verkopen en er werd een plan opgesteld. Eerst een team vormen dat het idee oppikt en dan in goed onderling overleg uitwerkt.

Voor het team stelden de volgende familieleden zich beschikbaar: Patricia Lips, Ellen Boot, Huub Broere, Hans Broere en Sjak Boot.

Een datum prikken ergens in 2004 was nog een probleem op zich; eerst werd gedacht aan mei, toen aan juni, maar uiteindelijk werd gekozen voor 18 september.

Toen kwam de keuze voor een geschikte locatie. Volgens de initiator zou het Zevenbergschen Hoek moeten worden, omdat daar de "roots" van de familie liggen. Na veel plussen - en nog meer minnen - werd uiteindelijk besloten om de reŁnie op het water te organiseren: met z'n allen op een boot. Lekker allemaal dicht bij elkaar op een boot door de Biesbosch. Natuurlijk met het bekende "natje en droogje". Het is een fantastische dag geworden, met stralend weer, opgewekte, hongerige en dorstige familieleden en - heel belangrijk - een perfecte organisatie.

Om 12.45 uur is het tijd om te verzamelen in Drimmelen.


De boot lag al klaar.


Om 13.00 uur is er ingescheept op het schip 'Durme' van de maatschappij 'Durme-stad' in Geertruidenberg
voor een boottocht door de Biesbosch.


               


Na het vertrek werd door Hans Broere iedereen van harte welkom geheten en werd het verdere programma toegelicht.

     

Daarna werden we uitgenodigd om van het koude buffet gebruik te maken.
Op de voorgaande kiekjes is dit op de achtergrond zichtbaar.
Dit was goed verzorgd en smaakte heerlijk.


                          

                                                     

Omdat de meeste opvarenden elkaar nog nooit of maar zelden hadden ontmoet, hadden ze meer oog en oor voor elkaar dan voor de prachtige natuur van de Biesbosch. Maar daar was het uiteindelijk toch ook allemaal om begonnen.


                    

                                           

Dit is Patricia, eenmaal binnen, en eenmaal buiten.


                                                                    


Enkele sfeerbeelden :

                                             

Dat we werkelijk in de Biesbosch geweest zijn, bewijzen deze beelden van Angelique en Nico Karper, die daar 'toevallig'
met hun zoontje Sjoerd aan het zeilen waren.

                   

                                             

Rond 16.00 uur was de rondvaart afgelopen en was het tijd om van boord af te gaan.

                                             


Na alle voorbereidingen en alle moeite, die er genomen was, om zoveel mogelijk ooms en tantes,
neven en nichten bij elkaar te krijgen, was het natuurlijk jammer geweest, om dit moment voorbij te laten gaan
zonder dat er groepsfotos gemaakt werden.
Zoals van de neven en nichten


                


de tantes


                


en het complete stel.


                

Voor de jongeren onder het gezelschap waren er na de boottocht - meer dan twee uur stilzitten of –staan op een paar vierkante meter – gezellige spelletjes om de ledematen weer wat los te maken.


                

                     

              

                                       

                                     

Buitenlucht en beweging maken hongerig en dorstig. Ook daar had het comité aan gedacht en als grote finale van een geslaagde reünie een diner georganiseerd in restaurant 't Jaghtpanorama in Drimmelen. Tijdens het smikkelen werd nog een interessante presentatie gegeven over de familie Broere met als “klap op de vuurpijl” de aankondiging dat elke afzonderlijke familie een CD zou krijgen met de geïllustreerde familiestamboom of een ringband met alles op papier. Dit werd natuurlijk met luid gejuich en dankzeggingen begroet.


                                

              


Daarna liet iedereen zich het eten goed smaken.


   
   

Daarna begon het speculeren. Dit was een geweldige dag….. leuk dat we elkaar eindelijk eens hebben ontmoet……. moeten we nog eens doen….. wie zullen er een volgende keer nog bij zijn? De meeste deelnemers waren van mening dat de reünie bijzonder geslaagd was, dankzij de inspanningen van het organiserende comité, maar dat elk jaar misschien teveel van het goede zou zijn. We zullen zien.

Rest nog een bedankje uit te spreken richting initiatiefnemer, Hans Broere.

Na gedane arbeid, is het goed om het resultaat te overdenken.

Met dank aan Peter van den Akker die zo vriendelijk was, om mijn concepttekst tot een beter leesbaar geheel te maken.